در تاریخ معاصر ایران ما شاهد دخالت دانشگاه به عنوان تریبون مسائل اجتماعی بوده ایم و همیشه دانشگاه ها در ایران صحنه ی مباحث سیاسی و به شکلی بازتاب خواست جنبش های اجتماعی موجود بوده اند و به تناسب نیز جامعه تاثیر خود را از طریق آن گرفته است مردم نیز آن را به عنوان سنگر مقاومت و اعتراض می شناسد و به هر میزان توانسته باشد این نقش را ایفا کند مردم در تاثیر از آن امیدوارتر در صحنه مبارزات اجتماعی و اعتراضی شرکت کرده اند. در نتیجه دانشگاه جایگاه مهمی برای جنبش های مختلف اجتماعی برای نمایندگی و طرح خواست هایشان در ایران داشته است و دورنهای مختلف اشکال مختلف اعتراضی را بر خود گرفته است
در 18 تیر 78 در دورانی که دیگر مردم از بی معنا و بی تاثیر بودن روند اصلاحات خسته شدند دانشگاه به یک باره کانون اخطار ها و اعتراضاتی شد که از طرف طیف های مختلفی از جنبش هایی بود که بخشا اعتراضشان به شکلی نسبت به قضیه اصلاحات در حد اخطار و استعفای اشخاص بود ولی در ادامه دخالت مردم شکلی از اعتراض عمومی را بر خود گرفت که دانشجویان را هم با خود همراه ساخت ولیکن با نبودن پرچمی روشن با موجی از شعار هایی مغتلط که مطالبات مردم را هم نتوانست نمایندگی کند بعد از یک دوره مقاومت فروکش کرد و نتوانست دستاوردی داشته باشد اعتراضات 18 تیرو 16 آذر روز دانشجو در سال های بعد از آن بر همین منوال بود که البته گردا گرد شعارها تغییراتی محسوس از بیان دیگرجنبش های معترض اجتماعی در آن بود اما هسته آن گنگ تر آز آن بود که دریابد این اعتراضات به بیانی قربانی ابهامات و ناروشنی از آنچه می خواست شد و امروز 18 تیر تنها یاد آور صحنات شور انگیز مبارزات آن است ونه نماینده اعتراضات ، خواست ها و مطالبات اقشار مردم
شکل گیری یک جنبش نوپا در صحنه دانشگاه که خود را با شعار آزادی و برابری به نمایش کشاند و تغییر دادن کانون اعتراض حول خود جلوه های اعتراض را در دانشگاه تغییر و سامان داد. به شکلی که آن را به بخش های مختلف در جامعه پیوند داد و اولین نشانه های تفاوت از اعتراضات پیشین را به نمایش گذاشت. نشانه ای که از بارزترین آن اتحاد با کارگران بود همزمان ازمبارزات اقشار مختلف همچون معلمان و پرستاران حمایت کرد. این جنبش نو پا که بعد ها خود را را با نام دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب معرفی کرد توانست فضای دانشگاه را عوض کند و اعتراضاتش را در مسیر مشخص و معینی با اهدافی در ابعاد انسانی هدایت و رهبری کند. این جنبش با توهم گرایشات مختلف در دانشگاه مقابله کرد و توانست به زودی خود را در شکل و آرایش دفاعی خارج کند و سازماندهی وسیعی برای بلند کردن مطالباتش به عنوان یک پرچم متفاوت و انسانی انجام دهد که دیری نگذشت که گرایشات دیگر اعم از لیبرال ها و دفتر تحکیم وحدتی ها و ناسیوالیست ها را به حاشیه راند و تربیون اعتراض را در دانشگاه به دست گرفت
15 آذر 85 سالی بود که این جنبش دیگر در خط مقدم اعتراضات در دانشگاه قرا داشت و با سازماندهی و طرح مطالبات رادیکال زنان، کارگران و اقشار ناراضی جامعه توانست دست بالا را پیداکند شعارهای این جنبش جای سرود فاشیستی ای ایران را گرفت و توانست نشان دهد که پرچمش نه نقش شیر و پلنگ و خورشید بلکه مهر انسان معترض را بر خود دارد آزادیخواه و برابری طلب است در مبارزه برای احقاقش به کم راضی نمی شود و تمام آن را می خواهد
اما این گام ها و پیشروی ها هنوز برایش کم بود و خود را در قامت بزرگتری جستجو می کرد چرا که به قدرت پرچمی که از دل خواست و مطالبات مردم برداشته بود ایمان داشت این جنبش در ادامه اعتراضاتش را گسترش داد و روزهای 1می روز کارگر و 8مارس روز زن را در دانشگاه برگزار کرد تا حضور دائم و فعال خود را به عنوان تشکلی نیرومند رادیکال و توده ای در دانشگاه تثبیت کند
امسال روزدانشجو در شرایطی توسط دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب برپا شد که جامعه در فضایی جنگی قرار داشت و تعرض گسترده ای نسبت به آزادی های سیاسی در جریان بود که دستگیر کردن رهبران معترض مردم در بخش های مختلف به عنوان نمود های بارز آن بشمار میآمد. در این شرایط برخی از رهبران دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب را قبل از مراسم دستگیر کردند تا مانع از برگزاری مراسم آنان شوند اما این نتوانست جلوی مراسم دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب را بگیرد و مراسم روزدانشجو در 13آذر با شکوه تر از همیشه برگزار شد
مراسم امسال روز دانشجو که توسط دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب برگزار شد یک ویژگی دیگری داشت و آن استقلال کامل از گرایشات دیگر بود با این کار میخواست نشان دهد که اولا می تواند به عنوان یک تشکل مستقل و نیزومند روی پای خود بایستد و دوما می خواست به جامعه بگوید که پرچم آزادی خواهی و برابری طلبی متفاوت و متمایر از پرچم گرایشات دیگر که خواستشان هر چیزی می تواند باشد جز مطالبات مردم. دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب با این کار نشان دادند که نه ناسیونالیسم و ارض پرستیشان ربطی به مطابات مردم دارد و نه دنباله روی از جریانات داخل حکومتی و پرو غربی راه نجاتشان است
راه نجات و رهایی از دید این جنبش تنها به دست گرفتن پرچم انسان است آنها نشان دادند این پرچم میتواند متحد کننده ی همه ی انسانهای معترض جامعه باشد که برای رهایی تلاش می کنند
شعارها و پیامی که این جنبش در دانشگاه بلند کرد بخش از جنبشی به بزرگی خواست آزادی و برابری در جامعه است جنبشی که عیله جنگ علیه سرکوب جامعه ای که از تحجّر رنج می برد و می خواهد به تمامی از آن خلاص شود جنبشی که می خواهد زن را صاحب ارزش انسانیش کند کارگر را صاحب زندگی شایسته انسانی کند و به او از نعماتی که میسازد بهرمند کند جنبشی که دانشجویان آزادیخوا و برابری طلب به عنوان بخش عصیانگر آن به میدان آوردند نشان داد که قادر به رهبری جامعه و جنبش اعتراضی است و اگر این جنبش آزادی خواهانه و برابری طلبانه در جامعه به خروش در آید قادر به زیرو رو کردن تمامی اشکال ستم است
راهی که این دانشجویان نشان دادند راه اتحاد و مبارزه برای آزادی برابری در جامعه بود و دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب با گرفتن دانشگاه به عنوان تریبون و سنگر مقاومت و مبارزه مردم این راه را به تمام جنش های اعتراضی در جامعه نشان دادند که فراگیر شدن این جنبش تا امروز در بخش های مختلف اعتراضات اجتماعی و بخصوص در دانشگاه های مختلف گواه این ماجرا ست
در 18 تیر 78 در دورانی که دیگر مردم از بی معنا و بی تاثیر بودن روند اصلاحات خسته شدند دانشگاه به یک باره کانون اخطار ها و اعتراضاتی شد که از طرف طیف های مختلفی از جنبش هایی بود که بخشا اعتراضشان به شکلی نسبت به قضیه اصلاحات در حد اخطار و استعفای اشخاص بود ولی در ادامه دخالت مردم شکلی از اعتراض عمومی را بر خود گرفت که دانشجویان را هم با خود همراه ساخت ولیکن با نبودن پرچمی روشن با موجی از شعار هایی مغتلط که مطالبات مردم را هم نتوانست نمایندگی کند بعد از یک دوره مقاومت فروکش کرد و نتوانست دستاوردی داشته باشد اعتراضات 18 تیرو 16 آذر روز دانشجو در سال های بعد از آن بر همین منوال بود که البته گردا گرد شعارها تغییراتی محسوس از بیان دیگرجنبش های معترض اجتماعی در آن بود اما هسته آن گنگ تر آز آن بود که دریابد این اعتراضات به بیانی قربانی ابهامات و ناروشنی از آنچه می خواست شد و امروز 18 تیر تنها یاد آور صحنات شور انگیز مبارزات آن است ونه نماینده اعتراضات ، خواست ها و مطالبات اقشار مردم
شکل گیری یک جنبش نوپا در صحنه دانشگاه که خود را با شعار آزادی و برابری به نمایش کشاند و تغییر دادن کانون اعتراض حول خود جلوه های اعتراض را در دانشگاه تغییر و سامان داد. به شکلی که آن را به بخش های مختلف در جامعه پیوند داد و اولین نشانه های تفاوت از اعتراضات پیشین را به نمایش گذاشت. نشانه ای که از بارزترین آن اتحاد با کارگران بود همزمان ازمبارزات اقشار مختلف همچون معلمان و پرستاران حمایت کرد. این جنبش نو پا که بعد ها خود را را با نام دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب معرفی کرد توانست فضای دانشگاه را عوض کند و اعتراضاتش را در مسیر مشخص و معینی با اهدافی در ابعاد انسانی هدایت و رهبری کند. این جنبش با توهم گرایشات مختلف در دانشگاه مقابله کرد و توانست به زودی خود را در شکل و آرایش دفاعی خارج کند و سازماندهی وسیعی برای بلند کردن مطالباتش به عنوان یک پرچم متفاوت و انسانی انجام دهد که دیری نگذشت که گرایشات دیگر اعم از لیبرال ها و دفتر تحکیم وحدتی ها و ناسیوالیست ها را به حاشیه راند و تربیون اعتراض را در دانشگاه به دست گرفت
15 آذر 85 سالی بود که این جنبش دیگر در خط مقدم اعتراضات در دانشگاه قرا داشت و با سازماندهی و طرح مطالبات رادیکال زنان، کارگران و اقشار ناراضی جامعه توانست دست بالا را پیداکند شعارهای این جنبش جای سرود فاشیستی ای ایران را گرفت و توانست نشان دهد که پرچمش نه نقش شیر و پلنگ و خورشید بلکه مهر انسان معترض را بر خود دارد آزادیخواه و برابری طلب است در مبارزه برای احقاقش به کم راضی نمی شود و تمام آن را می خواهد
اما این گام ها و پیشروی ها هنوز برایش کم بود و خود را در قامت بزرگتری جستجو می کرد چرا که به قدرت پرچمی که از دل خواست و مطالبات مردم برداشته بود ایمان داشت این جنبش در ادامه اعتراضاتش را گسترش داد و روزهای 1می روز کارگر و 8مارس روز زن را در دانشگاه برگزار کرد تا حضور دائم و فعال خود را به عنوان تشکلی نیرومند رادیکال و توده ای در دانشگاه تثبیت کند
امسال روزدانشجو در شرایطی توسط دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب برپا شد که جامعه در فضایی جنگی قرار داشت و تعرض گسترده ای نسبت به آزادی های سیاسی در جریان بود که دستگیر کردن رهبران معترض مردم در بخش های مختلف به عنوان نمود های بارز آن بشمار میآمد. در این شرایط برخی از رهبران دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب را قبل از مراسم دستگیر کردند تا مانع از برگزاری مراسم آنان شوند اما این نتوانست جلوی مراسم دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب را بگیرد و مراسم روزدانشجو در 13آذر با شکوه تر از همیشه برگزار شد
مراسم امسال روز دانشجو که توسط دانشجویان آزادی خواه و برابری طلب برگزار شد یک ویژگی دیگری داشت و آن استقلال کامل از گرایشات دیگر بود با این کار میخواست نشان دهد که اولا می تواند به عنوان یک تشکل مستقل و نیزومند روی پای خود بایستد و دوما می خواست به جامعه بگوید که پرچم آزادی خواهی و برابری طلبی متفاوت و متمایر از پرچم گرایشات دیگر که خواستشان هر چیزی می تواند باشد جز مطالبات مردم. دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب با این کار نشان دادند که نه ناسیونالیسم و ارض پرستیشان ربطی به مطابات مردم دارد و نه دنباله روی از جریانات داخل حکومتی و پرو غربی راه نجاتشان است
راه نجات و رهایی از دید این جنبش تنها به دست گرفتن پرچم انسان است آنها نشان دادند این پرچم میتواند متحد کننده ی همه ی انسانهای معترض جامعه باشد که برای رهایی تلاش می کنند
شعارها و پیامی که این جنبش در دانشگاه بلند کرد بخش از جنبشی به بزرگی خواست آزادی و برابری در جامعه است جنبشی که عیله جنگ علیه سرکوب جامعه ای که از تحجّر رنج می برد و می خواهد به تمامی از آن خلاص شود جنبشی که می خواهد زن را صاحب ارزش انسانیش کند کارگر را صاحب زندگی شایسته انسانی کند و به او از نعماتی که میسازد بهرمند کند جنبشی که دانشجویان آزادیخوا و برابری طلب به عنوان بخش عصیانگر آن به میدان آوردند نشان داد که قادر به رهبری جامعه و جنبش اعتراضی است و اگر این جنبش آزادی خواهانه و برابری طلبانه در جامعه به خروش در آید قادر به زیرو رو کردن تمامی اشکال ستم است
راهی که این دانشجویان نشان دادند راه اتحاد و مبارزه برای آزادی برابری در جامعه بود و دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب با گرفتن دانشگاه به عنوان تریبون و سنگر مقاومت و مبارزه مردم این راه را به تمام جنش های اعتراضی در جامعه نشان دادند که فراگیر شدن این جنبش تا امروز در بخش های مختلف اعتراضات اجتماعی و بخصوص در دانشگاه های مختلف گواه این ماجرا ست
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر