عباس عبدی در نشستی که در حمایت از هادی قابل، عضو در بند جبهه مشارکت، برگزار شد نسبت به به صدور حکم زندان برای هادی قابل و سه دانشجوی بیگناه دانشگاه امیرکبیر، مجید توکلی، احمد قصابان و احسان منصوری اعتراض کرد
عبدی در این جلسه گفت: من معمولا پروندههای دوستان را میخوانم. احکام و دفاعیات آقای قابل را هم دیدهام و در اینجا می خواهم درباره آن بحث کنم. ما وقتی از حقوق صحبت میکنیم، بعضی اوقات قانون منصفانه نیست اما قابل فهم است. مثلا در زمان شاه توهین به اعلیحضرت ۲ تا ۵ سال زندان داشت. به همین دلیل رسیدگی به جرایم امنیتی در دادسرای ارتش بود. در آنجا از نظر مدافعان حقوق بشر و مخالفان حکومت به قانون ایراد بود، اما معمولا طبق قانون عمل میشد. حتی کارهای غیرقانونی قابل فهم بود
این فعال سیاسی در ادامه با اشاره به آغاز اعمال شکنجه در زندان های رژیم گذشته، خاطرنشان کرد: شکنجه رایج بود اما در جهتی خاص کاربرد داشت. شکنجه از سال ۴۸ و ۴۹ رواج پیدا کرد. قبل از آن وجود نداشت و از زمان شکلگیری گروههای مسلح بهوجود آمد تا آن تشکیلات را پیدا کنند. چون اگر شکنجه نمی کردند فرصت ۴ ساعته تخلیه خانه تیمی می گذشت و امکان پیگیری و کشف تیم مسلح مخالف رژیم از دست می رفت. این مسئله شکنجه را قابل فهم میکرد گرچه از نظر اخلاقی قابل توجیه نبود. اما حتی در آن زمان دیده نمیشد اطلاعیهای را در خانه کسی بگذارند و بعد به خاطر اطلاعیه او را بازداشت کنند. همین قابل فهم بودن قضیه ولو غیرقانونی بودنش، نکته کلیدی ماجراست
عبدی در ادامه به صدور حکم حبس برای سه دانشجوی امیرکبیر اشاره کرد و گفت: بدترین ناجوانمردی در حق سه دانشجوی پلیتکنیک صورت گرفته است که آن ها را به خاطر کار نکرده چنین محکوم کرده اند. شما میتوانید اینها را به خاطر تظاهرات علیه احمدینژاد محکوم کنید و قابل فهم باشد گرچه غیرقانونی است، اما کار نکرده را که دیگر نباید انتساب داد. باب شدن این رویه ها نشان از بحران درون سیستمی است. بخش قابل توجهی از پرونده آقای قابل هم از این نوع است. اگر حکومت اعتماد به نفس داشت نباید وی را غیر علنی محاکمه میکرد. از ترس افکار عمومی حاضر به علنی شدن محاکمات نمیشوند. ناراحت کنندهتر این است که به جای پرونده، پروندهسازی کردهاند که این اعتبار حکومت را از بین میبرد
وی ادامه داد: آقایان برای برخورد با آقای قابل می توانستند اعلام کنند هر کس مقلد آیتالله منتظری است دو تا پنج سال زندان. اما وقتی چنین قانونی نداریم، نباید فردی را به خاطر تقلید و تبلیغ ایشان محکوم کنیم. متأسفانه کم کم این رویه ها باورشان میشود. رویه هایی که نه تنها غیرمنصفانه بلکه ناجوانمردانه است. در حالیکه آدم حتی در ظلم کردن باید جوانمرد باشد
نوروز
عبدی در این جلسه گفت: من معمولا پروندههای دوستان را میخوانم. احکام و دفاعیات آقای قابل را هم دیدهام و در اینجا می خواهم درباره آن بحث کنم. ما وقتی از حقوق صحبت میکنیم، بعضی اوقات قانون منصفانه نیست اما قابل فهم است. مثلا در زمان شاه توهین به اعلیحضرت ۲ تا ۵ سال زندان داشت. به همین دلیل رسیدگی به جرایم امنیتی در دادسرای ارتش بود. در آنجا از نظر مدافعان حقوق بشر و مخالفان حکومت به قانون ایراد بود، اما معمولا طبق قانون عمل میشد. حتی کارهای غیرقانونی قابل فهم بود
این فعال سیاسی در ادامه با اشاره به آغاز اعمال شکنجه در زندان های رژیم گذشته، خاطرنشان کرد: شکنجه رایج بود اما در جهتی خاص کاربرد داشت. شکنجه از سال ۴۸ و ۴۹ رواج پیدا کرد. قبل از آن وجود نداشت و از زمان شکلگیری گروههای مسلح بهوجود آمد تا آن تشکیلات را پیدا کنند. چون اگر شکنجه نمی کردند فرصت ۴ ساعته تخلیه خانه تیمی می گذشت و امکان پیگیری و کشف تیم مسلح مخالف رژیم از دست می رفت. این مسئله شکنجه را قابل فهم میکرد گرچه از نظر اخلاقی قابل توجیه نبود. اما حتی در آن زمان دیده نمیشد اطلاعیهای را در خانه کسی بگذارند و بعد به خاطر اطلاعیه او را بازداشت کنند. همین قابل فهم بودن قضیه ولو غیرقانونی بودنش، نکته کلیدی ماجراست
عبدی در ادامه به صدور حکم حبس برای سه دانشجوی امیرکبیر اشاره کرد و گفت: بدترین ناجوانمردی در حق سه دانشجوی پلیتکنیک صورت گرفته است که آن ها را به خاطر کار نکرده چنین محکوم کرده اند. شما میتوانید اینها را به خاطر تظاهرات علیه احمدینژاد محکوم کنید و قابل فهم باشد گرچه غیرقانونی است، اما کار نکرده را که دیگر نباید انتساب داد. باب شدن این رویه ها نشان از بحران درون سیستمی است. بخش قابل توجهی از پرونده آقای قابل هم از این نوع است. اگر حکومت اعتماد به نفس داشت نباید وی را غیر علنی محاکمه میکرد. از ترس افکار عمومی حاضر به علنی شدن محاکمات نمیشوند. ناراحت کنندهتر این است که به جای پرونده، پروندهسازی کردهاند که این اعتبار حکومت را از بین میبرد
وی ادامه داد: آقایان برای برخورد با آقای قابل می توانستند اعلام کنند هر کس مقلد آیتالله منتظری است دو تا پنج سال زندان. اما وقتی چنین قانونی نداریم، نباید فردی را به خاطر تقلید و تبلیغ ایشان محکوم کنیم. متأسفانه کم کم این رویه ها باورشان میشود. رویه هایی که نه تنها غیرمنصفانه بلکه ناجوانمردانه است. در حالیکه آدم حتی در ظلم کردن باید جوانمرد باشد
نوروز
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر